Melike Kara maakt schilderijen, schrijft poëzie en is recentelijk begonnen met het maken van sculpturen, videowerk en maakt ze gebruik van andere media. Vooral in haar werken op canvas heeft ze een reeks picturale personages ontwikkeld die schijnbaar met elkaar communiceren door middel van lichaamstaal en gefluister. De figuren kunnen vaak worden gekarakteriseerd als genderloos en geplaats worden in een onbepaalde tijd en op een onbepaalde plek. Hun kleding, als daar van gesproken kan worden, mengt zich met de huid, als een harnas. Haar belangrijkste medium voor haar werken op canvas is jarenlang dikke oliepastel geweest. Ze kiest regelmatig voor een kleur en de daarbij behorende tintvariaties om de figuren te schilderen. Recentelijk bevat het palet van elk van haar schilderijen twee tot drie extra kleuren, maar niet meer.

Voor haar tentoonstelling in Witte de With heeft Kara een nieuw oeuvre gemaakt, waaronder een reeks grote werken op canvas, en een installatie van houtsculpturen met tussenkomst van verf en andere materialen. De schilderijengroep is een aanwijzing voor de veranderingen die ze in haar recente werk heeft aangebracht. Ze presenteert bijvoorbeeld nauwelijks haar eerder stijve humanoïde figuren. Hier introduceert ze meer organisch gevormde figuren, inclusief dieren, waarin een meer organisch gebruik van verf te zien is. De geit is een terugkerende figuur in haar nieuwe doeken en deze is verbonden met een langer onderzoek dat de kunstenaar heeft uitgevoerd naar haar Koerdische familieachtergrond. Dit onderzoek komt ook duidelijker naar voren in de nieuwe beelden voor deze tentoonstelling.

Melike Kara werd geboren en groeide op in Keulen, Duitsland, waar ze momenteel woont. Ze is jarenlang in gesprek geweest met haar grootmoeder, die vanuit Turkije naar Duitsland emigreerde. Zo hield ze een sterke verbinding met haar Koerdische gemeenschap en dorp. Deze relatie inspireerde Kara's werk, waarbij ze zich richtte op haar familiegeschiedenis en daarmee hun culturele achtergrond in Koerdistan. Deze artistieke verkenning van haar culturele achtergrond begint, uiteindelijk, met het geloof dat kennis wordt geproduceerd door middel van rituelen en mondelinge geschiedenissen; dat deze processen nieuwe betekenissen mogelijk maken voor objecten en ontmoetingen. In haar werk zijn verwijzingen naar afbeeldingen zoals de geit of de gelijkenis van de houtsculpturen met reizende kinderwiegen, afkomstig uit de nomadische en agrarische cultuur van de Koerdische gemeenschappen.

Melike Kara, nieuw werk is de eerste tentoonstelling van de kunstenaar in Nederland en de belangrijkste opdracht die ze tot nu toe in Europa heeft gehad.

—Ondersteund door

AMMODO, het Goethe-Institut, PERES PROJECTS Berlin, Jan Kaps, Cologne