Zero built a nest in my navel2006 Ugo Rondinone?s werk bestaat uit installaties, foto?s, schilderijen en sculpturen. Hij recupereert en combineert stijlfiguren als levensgrote clowns, wazige schietschijven en schetsen van rustieke landschappen. Rondinone wil ons rationele geheugen aanspreken, maar zijn werk speelt eerder in op individuele onderbuikgevoelens. De criticus Anders Kohl beschreef zijn werk als ?een soort verdringingsactie met als werkelijk motief het thematiseren van ontworteling en thuisloosheid.? Het stelt ons nooit gerust, maar maakt ons bewust van de hedendaagse worsteling van de condition humaine. De geluidsinstallatie met de melancholieke titel roept hopeloosheid op, terwijl de thematiek opvallend herkenbaar is. Uit een aantal luidsprekers klinkt een universele dialoog, de ineenstorting van een huwelijk, waarin een stel een retorisch gevecht van lege beschuldigingen voert: ?wat valt er te zeggen? en ?er valt niets te zeggen?. De mislukte symbiose wordt pijnlijk geaccentueerd door een paar buitenmaatse clownschoenen dat aan een enorme spijker aan de muur hangt.
