Double Bubble2001 De pure lichamelijkheid van een in het zwart geklede vrouw wordt benadrukt door haar in een aantal theatraal verlichte (of belichte) en strikt geometrische ofwel disantropomorfe omgevingen te plaatsen. Deze suggestieve visuele composities worden begeleid door een vrouwenstem ? een stem die losstaat van de figuur die lijfelijk in de video?s aanwezig is en herhaaldelijk door (en binnen) de architectuur wordt teruggekaatst ? die vanuit een uitgesproken mannelijk perspectief de schizofrenie van de religieuze identiteit verwoordt. Aanspraken op het in pacht hebben van de enige waarheid, gedaan door de leden van verschillende religies, worden naast elkaar gezet om de absurditeit van die aanspraken aan te tonen ? vooral omdat iedereen zich op God beroept om het eigen geweld te legitimeren. Tegelijkertijd blijken ze verbazend veel op elkaar te lijken. De prijs die men betaalt als men religieuze regels (te) letterlijk neemt, zo laat Bajevic hier zien, is het verlies of de pervertering van de individuele handelingsvrijheid, waardoor kritisch zelfonderzoek overbodig wordt.
